Co znajdziesz w artykule?
Należy pamiętać o możliwości współistnienia niedoczynności kory nadnerczy, zwłaszcza u osób z innymi zespołami autoimmunologicznymi – autoimmunologicznym zespołem wielogruczołowym typu 1 lub 2 (APS – autoimmune polyglandular syndrome). Leczenie chorych ze współistnieniem niedoczynności tarczycy i kory nadnerczy powinno się rozpocząć od uzupełnienia niedoboru kortyzolu.
Preparaty jodowe są zazwyczaj skuteczne w ChGB. Zaleca się, by ich wdrożenie poprzedzić leczeniem tyreostatykami, zapobiega to bowiem wykorzystaniu jodu jako substratu do syntezy hormonów tarczycy.
Spis treści
Postępowanie w okresie okołooperacyjnym zależy od rodzaju i nasilenia zaburzeń tarczycy oraz trybu podejmowanego leczenia chirurgicznego. Chirurg i anestezjolog powinni w tym celu nawiązać współpracę z endokrynologiem lub internistą.
Zaburzenia czynności tarczycy występują u około 5% populacji, częściej wśród kobiet i osób starszych, co oznacza, że problem może dotyczyć dużej liczby chorych wymagających operacji. Nadal brakuje jednoznacznych zaleceń sformułowanych zgodnie z zasadami
Dodaj do ulubionych
