Co znajdziesz w artykule?
Trichotillomania (TTM, gr. tricho – włosy, ang. till – wyrywać) opisana została po raz pierwszy przez francuskiego lekarza François Henriego Hallopeau w 1889 roku. Nadal jest rzadko prawidłowo rozpoznawanym, a co za tym idzie – efektywnie leczonym zaburzeniem. Rosnące zainteresowanie naukowców i lekarzy obserwuje się dopiero od kilku lat, pojawiło się ono wraz z rozwojem psychodermatologii. Wiele aspektów tego zaburzenia wymaga dalszych badań: rozpowszechnienie, kryteria diagnostyczne, leczenie.
Spis treści
Trichotillomania charakteryzuje się niekontrolowanym, nawracającym przymusem wyrywania sobie włosów, najczęściej z obszaru głowy, ale może dotyczyć każdej owłosionej części ciała: brwi, rzęsy, pachy, nogi, okolice łonowe i okołoodbytnicze. Obejmuje jeden lub kilka obszarów ciała. Zdarza się, że prowadzi do całkowitych ubytków włosów. U części pacjentów na przestrzeni czasu zmienia się część ciała, z której wyrywają sobie włosy. Liczba tych miejsc może się zwiększać wraz z rozwojem zaburzenia.
Dodaj do ulubionych
