Co znajdziesz w artykule?

Objaw Raynauda (OR) jest czynnościową angiopatią, najczęściej dotyczącą palców rąk i stóp. Choroba Raynauda to inaczej pierwotny objaw Raynauda, który uznaje się za idiopatyczny. Zespół Raynauda (wtórny objaw Raynauda) towarzyszy innym schorzeniom. Najczęstszym czynnikiem wywołującym objawy jest ekspozycja na zimno. Charakterystyczny obraz kliniczny zwykle umożliwia szybką diagnozę. Głównym sposobem zapobiegania objawom jest unikanie czynników prowokujących. Jedynie przypadki o cięższym przebiegu wymagają leczenia farmakologicznego. Antagoniści kanału wapniowego są najczęściej stosowaną formą terapii.

Spis treści

Miejscowe zaburzenie ukrwienia kończyn jako wynik zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego po raz pierwszy opisał w 1862 roku francuski lekarz Maurice Raynaud 1 i właśnie od jego nazwiska dzisiaj nazywamy objaw, którego patofizjologia wciąż nie jest do końca poznana. Za najbardziej prawdopodobny mechanizm uznaje się zwiększenie zdolności skurczu i zmniejszenie możliwości rozkurczu naczyń, zaburzenie ich struktury oraz koagulopatię. Za dodatkowe czynniki mające udział w rozwoju objawu Raynauda