Spis treści

Kiła jest chorobą przenoszoną drogą płciową, wywołaną przez bakterię o nazwie krętek blady.

Jak można się zakazić kiłą?

Zakazić się można podczas kontaktu seksualnego (waginalnego, oralnego lub analnego) z osobą zakażoną. Kobieta w ciąży może zakazić płód.

Czy prezerwatywa zapewnia pełną ochronę?

Prezerwatywy znacznie zwiększają ochronę przed zakażeniem, ale nie dają

100 proc. pewności. Do zakażenia może dojść także na skutek kontaktu uszkodzonej skóry lub błon śluzowych z zakaźną zmianą umiejscowioną w innej okolicy.

Czy można się zakazić podczas całowania?

Tak, jednak ryzyko jest mniejsze niż w przypadku kontaktów seksualnych waginalnych, oralnych lub analnych.

Czy możliwe jest zakażenie poprzez używanie tych samych naczyń lub ręczników?

Opisano przypadki zakażenia kiłą dzieci karmionych przez rodziców pokarmem przeżutym w ich ustach, jednak ryzyko przeniesienia infekcji przez kontakt pośredni jest minimalne. Do zakażenia nie dochodzi przy:

  • przytulaniu,
  • pływaniu w tym samym basenie,
  • korzystaniu z tej samej toalety,
  • noszeniu tych samych ubrań,
  • korzystaniu ze wspólnych szklanek i sztućców,

Jakie są objawy kiły?

Wyróżnia się cztery okresy kiły:

  • 2-3 tyg. po kontakcie seksualnym z osobą zakażoną powstaje niebolesne owrzodzenie (objaw pierwotny) zlokalizowane u mężczyzn na penisie, a u kobiet na sromie. Owrzodzenie może też być umiejscowione na odbycie, jamie ustnej i wargach. Najczęściej goi się w ciągu sześciu tygodni.
  • 9-16 tygodni od zakażenia powstaje wysypka na tułowiu i kończynach, obserwuje się także plamy, grudki na narządach płciowych i w jamie ustnej, powiększenie węzłów chłonnych, rzadziej łysienie, bielactwo, pogorszenie wzroku, zapalenie wątroby, nerek, mózgu.
  • Kiła utajona to nieraz kilkuletni okres bezobjawowy po ustąpieniu zmian skórnych kiły drugiego okresu.
  • Kiła trzeciego okresu, do której obecnie dochodzi coraz rzadziej, rozwija się powyżej pięciu lat od infekcji. Może obejmować zmiany w układzie nerwowym, sercowo-naczyniowym, kostnym.

Osoby zakażone są uznawane za szczególnie zakaźne dla partnera seksualnego w ciągu pierwszego roku.

Do jakiego lekarza trzeba się udać, kiedy się zauważy pierwsze objawy?

Specjalistami, którzy leczą kiłę, są dermatolodzy oraz lekarze chorób zakaźnych. Lekarz po zebraniu wywiadu i zbadaniu pacjenta zleca badanie przesiewowe z krwi pozwalające wykryć przeciwciała przeciw antygenom bakterii. W przypadku dodatniego wyniku badania przesiewowego wykonywane są testy potwierdzające. W pierwszym okresie kiły można wykonać test mikroskopowy, który wykrywa obecność krętka bladego w wydzielinie z dna owrzodzenia.

Jak przygotować się do badania?

Badanie nie wymaga specjalnych przygotowań. Krew pobiera się tak samo jak przy zwykłych badaniach morfologicznych. Nie ma konieczności być na czczo przed badaniem.

Czy kiłę można wyleczyć?

Pełne wyleczenie kiły jest możliwe. Terapia polega na przyjmowaniu antybiotyków. Obecnie zalecana jest terapia penicyliną benzatynową – jedna lub trzy iniekcje, zależnie od okresu kiły. Alternatywna terapia penicyliną prokainową podawaną domięśniowo trwa 14 lub 21 dni. W przypadku uczulenia na penicylinę albo niemożności jej podania stosuje się inne antybiotyki. Po zakończeniu leczenia w celu potwierdzenia skuteczności terapii wykonuje się badania krwi.

Czy przebycie kiły chroni przed zakażeniem w przyszłości?

Nie, na kiłę można chorować wielokrotnie.

Jak się chronić przed zakażeniem?

Nie ma skutecznej w 100 proc. metody, która zapobiegałaby zakażeniu kiłą. Można jednak minimalizować ryzyko zachorowania, zachowując szczególne środki ostrożności, głównie podczas aktywności seksualnej. Najpewniejsze są stosunki płciowe ze stałym partnerem i stosowanie prezerwatyw podczas kontaktu seksualnego waginalnego oraz analnego i oralnego.

Następny artykuł:

Nie ma chętnych do leczenia