Co znajdziesz w artykule?

Raki podstawnokomórkowe (trichoblastyczne) stanowią najczęstsze wykwity złośliwe skóry. Częstość ich występowania zależy od szerokości geograficznej i zamieszkującej populacji.[1]

Rak podstawnokomórkowy to złośliwy nowotwór nabłonkowy, którego różnicowanie jest podobne do tego występującego w mieszku włosowym. Nowotwory te nie mają prekursorów i uważa się, że pojawiają się z komórek macierzystych mieszków włosowych.[2,3]

W literaturze przedmiotu raka podstawnokomórkowego nazywa się sporadycznie nowotworem o częściowej złośliwości, ponieważ w trakcie swojego miejscowo destrukcyjnego wzrostu rzadko lub nigdy nie daje przerzutów.[4] Rak podstawnokomórkowy występuje tylko na owłosionej skórze, dlatego nie znajdziemy go na dłoniach, podeszwach stóp, ustach czy błonie śluzowej (ryc. 1). Istnieją różne rodzaje raka podstawnokomórkowego. Klasyfikacje różnią się w zależności od punktu widzenia. Podobnie jak w przypadku znamion melanocytowych, także i w tym wypadku klinicyści i dermatopatolodzy mówią różnymi językami.[4,5]

Spis treści

Rak podstawnokomórkowy najczęściej występuje w postaci bezbarwnikowej (ryc. 2-4), choć może też mieć postać barwnikową (tab. 1, 2, ryc. 5-8). 6 Termin „barwnikowa postać raka podstawnokomórkowego” jest stosowany przez klinicystów, ale już nie zawsze przez patologów. Klasyfikacja używana powszechnie przez patologów obejmuje następujące podtypy: powierzchowny (ang. superficial), guzkowy (ang. nodular), twardzinopodobny (ang. morpheiform), włóknisto-nabłonkowy (ang. fibroepithelial) i wywodzący