Co znajdziesz w artykule?
- Obraz kliniczny pęcherzycy bujającej
- Diagnostyka schorzenia – wyzwanie w praktyce dermatologicznej
- Aktualne metody leczenia i rokowanie
Spis treści
Etiopatogeneza
Pęcherzyca bujająca to najrzadszy wariant kliniczny pęcherzycy zwykłej, dotyczący 1-2% wszystkich pacjentów z pęcherzycą 1, 2 . Uważa się, że występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn. Średni wiek w momencie rozpoznania choroby w Europie i Stanach Zjednoczonych wynosi 50-70 lat, natomiast w pozostałych krajach 30-50 lat 3, 4 .
Dokładny patomechanizm powstawania zmian skórnych pozostaje niewyjaśniony. Najczęściej obserwowane jest wytworzenie autoprzeciwciał przeciwko desmogleinie
Dodaj do ulubionych
