Co znajdziesz w artykule?
- Założenia techniczne kamizelki z zewnętrznym kardiowerterem-defibrylatorem
- Najważniejsze dane z piśmiennictwa światowego dotyczące tego urządzenia
- Praktyczne aspekty związane z kwalifikacją, wdrożeniem i prowadzeniem tego rodzaju terapii
Spis treści
- Aspekty techniczne WCD
- Stan wiedzy i wskazania do zastosowania WCD
- Pacjenci we wczesnej fazie po przebytym zawale serca (<40 dni)
- Przebyta rewaskularyzacja
- Rozpoznana de novo niewydolność serca
- Kardiomiopatie o potencjalnie odwracalnej przyczynie
- Schyłkowa postać niewydolności serca u osób oczekujących na transplantację serca lub wszczepienie urządzenia do wspomagania lewej komory
- Stan po usunięciu ICD
- Przeciwwskazania do wszczepienia ICD
- Zagadnienia praktyczne związane z wdrożeniem metody oraz jej ograniczenia
- Podsumowanie
Nagły zgon sercowy (SCD – sudden cardiac death) jest najczęściej bezpośrednim następstwem migotania komór (VF – ventricular fibrillation), które doprowadza do zatrzymania czynności mechanicznej serca. Od ponad czterdziestu lat najbardziej skutecznym narzędziem profilaktyki SCD jest implantowany kardiowerter-defibrylator (ICD – implantable cardioverter-defibrillator), który w sposób ciągły i automatyczny monitoruje pracę serca i w razie potrzeby przerywa złożoną
Dodaj do ulubionych
