Co znajdziesz w artykule?
Obowiązek prowadzenia i przetwarzania przez podmiot lub osobę udzielającą świadczeń zdrowotnych dokumentacji medycznej został w przepisach prawa medycznego usankcjonowany jako jedno z podstawowych praw pacjenta. Zasady dotyczące zawartości i sposobu jej prowadzenia są szczegółowo uregulowane w odpowiednim rozporządzeniu. Twórcy tych przepisów jako docelową od początku zakładali formę elektroniczną prowadzenia dokumentacji medycznej. Taka jej postać miała wyeliminować mankamenty pojawiające się w przypadkach prowadzenia jej w formie papierowej, np. nieczytelność, nieprzestrzeganie obowiązku regularnego jej prowadzenia, brak chronologiczności zapisów czy brak ochrony przed nieautoryzowanymi wpisami bądź zmianami. Niektóre podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych, przewidując, że taka forma będzie w przyszłości powszechnie obowiązująca, już dziś wprowadziły systemy pozwalające na prowadzenie dokumentacji wyłącznie w formie elektronicznej. Mimo oczywistych zalet taka forma stwarzać może również pewne niebezpieczeństwa.
Spis treści
51-letnia kobieta zgłosiła się w godzinach wieczornych do chirurgicznej izby przyjęć szpitala powiatowego z dolegliwościami bólowymi w podbrzuszu. Została przyjęta i zbadana przez lekarza chirurga, który zebrał wywiad, przeprowadził badanie przedmiotowe oraz zlecił „rutynowe badania dodatkowe”, w zakres których weszły m.in. oznaczenie parametrów morfologii i OB, badania biochemiczne, RTG klatki piersiowej i USG jamy brzusznej. Ponieważ w szpitalu funkcjonował całkowicie elektroniczny system
Dodaj do ulubionych
