Co znajdziesz w artykule?
Uwagi praktyczne radiologa
1. Wskazane jest, aby wyjściowe badanie TK klatki piersiowej u pacjentów w stanie ciężkim z wstępnym rozpoznaniem patologii w tej lokalizacji (w przypadku opisywanej pacjentki – tamponady serca) przeprowadzić w fazie przed podaniem i po podaniu środka kontrastowego. Badanie wyłącznie w fazie po podaniu środka kontrastowego uniemożliwia wiarygodną ocenę gęstości płynu/tkanki w worku osierdziowym lub opłucnej. Podanie środka kontrastowego znacząco ogranicza uwidocznienie drobnych kalcyfikacji tworzących się w ścianie osierdzia w przebiegu aktywnego procesu zapalnego.
2. Trudno się dziwić skracaniu czasu badania TK u pacjentów w ciężkim stanie, natomiast pamiętajmy, że dodatkowa faza badania to w obecnych tomografach wydłużenie diagnostyki jedynie o kilka sekund. Może czasami warto nie poddawać się presji czasu i poprosić zespół pracowni TK o wykonanie pełnego badania, obejmującego wszystkie możliwe fazy i zakresy, aby ograniczyć ewentualne wątpliwości przy ustalaniu rozpoznania.
3. Badanie serca metodą TK należy w miarę możliwości dostępu do odpowiedniego sprzętu wykonywać z bramkowaniem EKG, dzięki któremu unikamy powstawania artefaktów ruchowych, a co za tym idzie – kolejnych wątpliwości w rozpoznaniu.
Spis treści
Wstęp
Przedstawiamy opis przypadku pacjentki z wstępnym rozpoznaniem tamponady serca, której diagnostyka zatoczyła kilkakrotnie koło, aby w końcu rozpoznanie ustalił na sali operacyjnej kardiochirurg. W dobie nowoczesnej, niezwykle dokładnej diagnostyki obrazowej przedłużające się ustalanie rozpoznania w takiej sytuacji wydaje się zaskakujące. Mogąc wykonać dokładne pomiary gęstości każdej tkanki lub płynu z określeniem, czy znajduje się w nim krew czy tkanka, tamponada nie powinna
Dodaj do ulubionych
