Spis treści
- 1. Jak poinformować chorego o wyczerpaniu się dalszych możliwości terapii onkologicznej (chemio- i radioterapii)?
- 2. Jak poinformować chorego o możliwości dalszej opieki na oddziale paliatywnym lub w hospicjum?
- 3. Jakich argumentów używać, a jakich unikać w rozmowie z chorym z nieuleczalną chorobą nowotworową, aby nie stracił całej nadziei?
- 4. Jak poinformować chorego o wypisie z oddziału onkologii, gdy ten nie jest w stanie samodzielnie egzystować w domu?
- 5. Czy informować chorego o możliwościach terapii nieuleczalnej choroby nowotworowej, które i tak będą dla niego niedostępne z powodu konieczności wyjazdu za granicę lub znacznej ceny?
- 6. Jak reagować w momentach załamania się chorego z nieuleczalną chorobą nowotworową, na przykład gdy zaczyna płakać?
- 7. Czy lekarz powinien zatajać informacje o nieuleczalnej chorobie nowotworowej? U których pacjentów warto zataić informacje o nieuleczalnej chorobie nowotworowej? Jakie informacje warto zataić u tych pacjentów?
- 8. Jak rozmawiać z lekarzem, który jest zarazem pacjentem z nieuleczalną chorobą nowotworową?
- 9. Jakie są najczęstsze błędy w informowaniu rodziny o stanie zdrowia chorego z nieuleczalną chorobą nowotworową?
- 10. Kiedy i w jakim zakresie lekarz powinien korzystać ze wsparcia psychologa lub psychiatry w opiece nad chorym z nieuleczalną chorobą nowotworową?
Rozmowa z pacjentem, u którego rozpoznano nieuleczalną chorobę nowotworową, jest trudnym przeżyciem dla chorego, ale także dla samego lekarza. Niemniej nie wolno zatajać przed chorym żadnych informacji o stanie jego zdrowia, możliwościach terapeutycznych i rokowaniu, a w rozmowie należy kierować się empatią i zrozumieniem odczuwanych przez pacjenta emocji.
1. Jak poinformować chorego o wyczerpaniu się dalszych możliwości terapii onkologicznej (chemio- i radioterapii)?
Zgodnie