Spis treści
- 1. Proszę wskazać fałszywe stwierdzenie dotyczące pemetreksedu:
- 2. Chory, lat 60, były palacz papierosów (30 paczkolat), z rakiem gruczołowym płuca prawego (ryc. 1) w stadium zaawansowania CS IV (nowotworowy wysięk w płynie z jamy opłucnowej po stronie prawej) z dodatnią mutacją w genie EGFR. W kontrolnej tomografii komputerowej (TK) klatki piersiowej po roku leczenia erlotynibem uwidoczniono progresję wymiarów guza (ryc. 2). Chory jest w dobrym stanie ogólnym (1 w skali World Health Organization [WHO]), skarży się na suchy kaszel. Fizykalnie bez istotnych nieprawidłowości. W badaniach laboratoryjnych: morfologia krwi z rozmazem, kreatynina, aminotransferaza asparaginowa (AspAT – aspartate aminotransferase), aminotransferaza alaninowa (AlAT – alanine aminotransferase), fosfataza zasadowa (ALP – alkaline phosphatase), bilirubina całkowita – bez istotnych odchyleń od normy. W TK ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i jamy brzusznej przerzutów nie stwierdzono.
- 3. Do której grupy raków płuca według klasyfikacji patomorfologicznej raka płuca (WHO 2015) należy blastoma płuc (pulmonary blastoma)?
- 4. Proszę wskazać fałszywe stwierdzenie odnoszące się do drobnokomórkowego raka płuca (DRP):
- 5. Wskaż kryteria, które chory z niedrobnokomórkowym rakiem płuca musi spełnić, aby zakwalifikować się do jednoczesnej radiochemioterapii:
- 6. Chory, lat 79, z rakiem gruczołowym płuca prawego (CS IV), z dodatnią mutacją w eksonie 20 genu EGFR, w dobrym stanie ogólnym (WHO = 1), z prawidłowymi wynikami badań laboratoryjnych otrzymał afatynib w pierwszej linii leczenia. Po miesiącu terapii stwierdzono na skórze kończyn dolnych zmiany rumieniowo-grudkowo-krostkowe (ryc. 3) oraz zmiany przerostowe w okolicy wałów paznokciowych rąk (ryc. 4) i stóp (ryc. 5). Chory zgłaszał ból głównie palców stóp uniemożliwiający chodzenie oraz swędzenie skóry kończyn górnych.
- 7. Pacjent, lat 69, z rozpoznanym płaskonabłonkowym rakiem lewego płuca (CS IIIA), leczony radiochemioterapią sekwencyjną. Przez 6 lat chory czuł się dobrze. Następnie z powodu progresji podano mu 4 cykle chemioterapii według schematu PG (cysplatyna + gemcytabina). Po 4 cyklach nastąpiła regresja. Po kilku miesiącach wykonano TK klatki piersiowej i stwierdzono progresję. Chorego zakwalifikowano do immunoterapii atezolizumabem. Po 5 cyklach leczenia chory zgłosił osłabienie, zmniejszenie apetytu (schudł ok. 3 kg w ciągu 3 tygodni) i redukcję tolerancji wysiłku. Nie gorączkował. W badaniach laboratoryjnych z odchyleń od normy stwierdzono podwyższone stężenie białka C-reaktywnego (CRP – C-reactive protein) (55 mg/l, norma: 0-5 mg/l). W gazometrii krwi tętniczej bez cech niewydolności oddechowej. W tomografii komputerowej wysokiej rozdzielczości (HRCT – high resolution computed tomography) klatki piersiowej stwierdzono (ryc. 6) podopłucnowe, zlewające się obszary o typie kostki brukowej, głównie po stronie prawej, a także obszary zmniejszonej przejrzystości o typie matowej szyby oraz rozsiane zagęszczenia linijne i guzkowe po stronie lewej.
- 8. Zgodnie z najnowszą modyfikacją programu lekowego Ministerstwa Zdrowia z 1 stycznia 2021 r. (https://www.gov.pl/web/zdrowie/choroby-onkologiczne; załącznik B.6) w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca możemy zastosować:
1. Proszę wskazać fałszywe stwierdzenie dotyczące pemetreksedu:
a. Pemetreksed w pierwszej linii leczenia u chorych z gruczołowym rakiem płuca należy stosować wyłącznie w monoterapii
b. Przed podaniem pemetreksedu niezbędna jest premedykacja zawierająca witaminę B12 oraz kwas foliowy
c. Pemetreksed podaje się dożylnie w dawce 500 mg/m 2 powierzchni ciała co 21 dni we wlewie dożylnym trwającym 10 minut
d. W dniu poprzedzającym zastosowanie pemetreksedu, jak również w dniu podania leku i następnym
Dodaj do ulubionych
