Co znajdziesz w artykule?
- Przy kwalifikacji ciężarnych do badań obrazowych ważna jest zasada „as low as reasonably achievable” (ALARA), czyli stosowanie najmniejszej możliwej dawki promieniowania dającej oczekiwany efekt diagnostyczny
- W diagnostyce dawka promieniowania na płód nie przekracza zwykle 0,05 Gy (50 mGy). Ryzyko wad wrodzonych, nieprawidłowego rozwoju, zahamowania wzrastania lub utraty ciąży przy ekspozycji na tym poziomie nie wzrasta
- Badanie MR u ciężarnej wykonuje się rutynowo bez podania środka kontrastowego
Spis treści
Diagnostyka obrazowa (poza ultrasonografią) u ciężarnych jest postrzegana jako obarczona zwiększonym ryzykiem dla płodu. Tymczasem podczas badań diagnostycznych z użyciem promieniowania jonizującego dawka na płód nie przekracza zazwyczaj 0,05 Gy (50 mGy) i nie ma żadnych danych potwierdzających zwiększenie ryzyka wad wrodzonych, nieprawidłowego rozwoju, zahamowania wzrastania lub utraty ciąży przy ekspozycji na tym poziomie. Diagnostyka z zastosowaniem metody rezonansu magnetycznego (MR –
Dodaj do ulubionych
