Co znajdziesz w artykule?
-
Przyczyny rozwoju niedokrwistości makrocytowych (m.in. niedobór witaminy B12, kwasu foliowego, stosowane leki)
-
Wyniki badań diagnostycznych świadczące o występowaniu niedokrwistości
-
Algorytmy postępowania w przypadku niedokrwistości makrocytowych, niedokrwistości autoimmunohemolitycznych i wysokiego ryzyka nowotworów mielodysplastycznych
Spis treści
- Niedokrwistość makrocytowa megaloblastyczna z niedoboru witaminy B12 (kobalaminy)
- Niedokrwistość makrocytowa megaloblastyczna z niedoboru kwasu foliowego
- Niedokrwistość makrocytowa megaloblastyczna z niedoboru witaminy B12 i kwasu foliowego
- Niedokrwistości makrocytowe z bezwzględną liczbą retikulocytów powyżej normy (>100 000/µl) przy prawidłowym stężeniu witaminy B12 i kwasu foliowego w surowicy na skutek ostrej utraty krwi i hemolizy
- Niedokrwistość makrocytowa po wykluczeniu niedoboru witaminy B12 i kwasu foliowego z bezwzględną liczbą retikulocytów w normie, tj. 20 000-100 000/µl
- Podsumowanie
Niedokrwistości makrocytowe definiujemy jako obniżenie stężenia hemoglobiny (Hb) <12 g/dl u kobiet i <13 g/dl u mężczyzn ze średnią objętością krwinki czerwonej (MCV – mean corpuscular volume) >100 fl.
W zależności od MCV niedokrwistości makrocytowe dzieli się na niemegaloblastyczne (MCV 100-120 fl) oraz megaloblastyczne (MCV >120 fl).
Niedokrwistości makrocytowe niemegaloblastyczne najczęściej towarzyszą innym chorobom, np. wątroby i tarczycy, są następstwem niszczenia krwinek czerwonych
Dodaj do ulubionych
