Szanowni Państwo!
W Kodeksie etyki lekarskiej siedmiokrotnie pojawia się słowo „godność”. W trzech przypadkach słowo to dotyczy godności pacjenta, natomiast w czterech godności zawodu lekarskiego, nazwanego w przyrzeczeniu lekarskim „stanem lekarskim”. Godność pacjenta zachowujemy poprzez unikanie
wszelkich działań krzywdzących, natomiast zachowanie godności zawodu lekarskiego jest już zagadnieniem bardziej złożonym. Godność to poczucie własnej wartości i szacunek do samego siebie. Czy godność zawodu lekarskiego można naruszyć z zewnątrz? Czy mogą naruszyć ją inni? Czy narusza ją zły system opieki zdrowotnej? Oczywiście, że tak, lecz najbardziej godność naszego zawodu możemy naruszyć my sami. Dzieje się tak, gdy nie wykonujemy należycie naszych powinności. Dzieje się tak, gdy nie szanujemy godności naszych pacjentów. Naruszamy ją przez bylejakość, brak empatii lub stawianie wartości materialnych nad zdrowiem i życiem chorego. Żaden czynnik zewnętrzny nie usprawiedliwia naruszania godności zawodu lekarza przez nas samych.
Nagrodą za zachowanie godności jest szacunek do zawodu lekarza. Szacunek ten nie jest nam dany a priori, lecz trzeba sobie na niego zapracować. Każdy lekarz pracuje na ten szacunek osobno, lecz nasze działania i tak na końcu się sumują. Ten szacunek jest nam bardzo potrzebny. To dzięki niemu nasza praca sprawia nam przyjemność i łatwiej nam znosić jej codzienne trudności.
W obecnym numerze „Medycyny po Dyplomie” polecam artykuł „Kserostomia jako problem interdyscyplinarny”. Uczucie suchości błony śluzowej jest dość często zgłaszaną dolegliwością wśród naszych pacjentów, więc warto sobie odświeżyć wiedzę na ten temat.