Parazytoza urojeniowa u osób w podeszłym wieku

Urojenia choroby pasożytniczej mogą występować u osób w każdym wieku, obojga płci, niezależnie od miejsca zamieszkania i sytuacji demograficznej, ale prawdopodobnie częściej dotyczą kobiet w podeszłym wieku. Liczba opisanych przypadków nie jest duża, co nie oznacza, że zaburzenie jest rzadkie. Z wielu powodów psychoza pasożytnicza może pozostać nierozpoznana, a nieleczona jest w stanie doprowadzić chorego do wyniszczenia. Niezależnie od podłoża biologicznego rekomendowane leczenie obejmuje szczególne podejście terapeutyczne do chorego oraz atypowe leki przeciwpsychotyczne. Źle prowadzone leczenie cechuje wysoka nawrotowość psychozy oraz utrwalanie przekonania u chorego o niezrozumieniu jego problemu przez lekarzy.

Urojenia

Urojenia (ang. delusions) są to zaburzenia treści myślenia, polegające na błędnych przekonaniach lub inaczej fałszywych sądach chorobowego pochodzenia, które nie podlegają korekcie. Są odporne na wszelką kontrargumentację i podtrzymywane mimo obecności oczywistych dowodów ich nieprawdziwości. Urojenia mogą mieć różny poziom usystematyzowania i ekspresji, a niejednokrotnie determinują całkowicie zachowanie chorego.

Prawidłowe rozpoznanie

Aby postawić rozpoznanie parazytozy według ICD-10, muszą być spełnione określone kryteria:

■ czas trwania urojeń wynosi co najmniej miesiąc,

■ pierwotną diagnozą nie może być schizofrenia,

■ psychospołeczne funkcjonowanie nie jest upośledzone przez inny rodzaj urojeń czy zaburzeń,

■ jeśli współistnieją zaburzenia nastroju, to ich czas trwania musi być krótszy niż obecność urojeń,

■ urojenia nie mogą być wywołane przez substancje psychoaktywne i leki czy inne stany chorobowe.

Zdarza się, że osoby zamieszkujące z chorym i będące z nim w bliskich relacjach zaczynają również przejawiać objawy urojonej choroby pasożytniczej. Mówimy wówczas o tzw. obłędzie udzielonym, czyli folie à deux lub shared psychotic disorder.[20,21]

W ostatnich latach w mediach i internecie zyskał na popularności termin choroba Morgellonów, który oznacza problem kliniczny o podobnym, jeżeli nie identycznym obrazie klinicznym, ale wciąż niejasnym podłożu.[22-25]