Co znajdziesz w artykule?
Z prognoz Głównego Urzędu Statystycznego wynika, że osoby starsze, czyli powyżej 65 lat, w 2035 roku będą stanowiły ponad 23 proc. ludności, co oznacza wzrost o blisko 10 punktów procentowych w stosunku do roku 2007. Co ważne, istotnie zwiększy się odsetek osób powyżej 80. r.ż. Życie człowieka uległo więc wydłużeniu. To niewątpliwie pozytywne zjawisko niesie jednak poważne wyzwania dla medycyny, w tym również dla psychiatrii.[1] Proces starzenia wiąże się z ryzykiem wystąpienia różnych objawów psychopatologicznych. W populacji geriatrycznej zaburzenia depresyjne stanowią najczęstszy problem psychiczny. Oblicza się, że występują one dwukrotnie częściej niż zespoły otępienne. U osób starszych zamieszkujących samodzielnie ich rozpowszechnienie szacuje się na 1-10 proc., ale już u pensjonariuszy placówek opiekuńczych i szpitali – na aż 40 proc.[2]
Spis treści
Etiologia zaburzeń depresyjnych wieku podeszłego jest złożona i obejmuje wiele czynników biologicznych i psychospołecznych. 3 Rozpatrując przyczyny choroby, należy brać pod uwagę:
- czynniki psychologiczno-społeczne związane ze starością,
- starzenie się organizmu, w tym mózgu, wraz z procesami neurodegeneracyjnymi, co przejawia się zaburzeniami psychoorganicznymi i wiąże się z organicznymi zaburzeniami nastroju,
- choroby somatyczne i ich leczenie,
- przebieg zaburzeń psychicznych, które rozpoczęły się
Dodaj do ulubionych
