Co znajdziesz w artykule?
Acetal (wraz z nylonem i akrylopolimerem) należy do grupy tworzyw termoplastycznych o strukturze krystalicznej. Pod względem chemicznym jest to polioksymetylen, który powstaje w wyniku polimeryzacji formaldehydu. Pierwsze doniesienia o stosowaniu acetalu w stomatologii dotyczą lat 50. XX wieku. Protezy ruchome z tego tworzywa wykonywane są od lat 80.
Wśród acetali wyróżniamy homopolimery i kopolimery. Kopolimery są droższe, ale wykazują większą wytrzymałość, małą ścieralność i chłonność wody. Ogólne procedury dotyczące obróbki obu rodzajów acetalu są takie same, ale długoczasowość i jakość pracy zależy w znacznym stopniu od jakości zastosowanego tworzywa.
Acetal jest niemal pozbawiony monomeru resztkowego, ponieważ żywica acetalowa jest dostępna w postaci gotowego produktu. Po uplastycznieniu pod ciśnieniem 5-6 barów i w temperaturze 200-300oC wtłacza się ją do formy. Ten proces technologiczny w wielu aspektach jest zbliżony do techniki odlewania metalu. Dzięki temu ilość monomeru resztkowego osiąga maksymalnie 0,002 proc. dla acetalu. Dla porównania dla akrylu to 2 proc.
Spis treści
W stomatologii znalazł szerokie zastosowanie m.in. do wykonywania protez częściowych i całkowitych
Na przestrzeni lat wiele materiałów znalazło zastosowanie w wykonawstwie prac protetycznych. Wynika to z licznych, często wykluczających się, właściwości, którymi muszą się odznaczać. Najistotniejszy problem stanowi konflikt między wytrzymałością a estetyką, szczególnie dostrzegalny w ruchomych uzupełnieniach protetycznych.
Pomimo coraz częstszego korzystania z implantów protetycznych, pozostaje
Dodaj do ulubionych
