Co znajdziesz w artykule?

Grzybice stanowią jedne z najczęściej występujących zapalnych chorób jamy ustnej. Znaczenie w patologii zawdzięczają w głównej mierze kandydozie (drożdżycy) jamy ustnej (z łac. Candidiasis oralis). Kandydoza jest chorobą o charakterze zapalnym, powierzchownym, najczęściej o endogennej etiologii. W ostatnich latach obserwuje się wzrost zachorowalności na tę chorobę, co wyraźnie związane jest ze zmianami demograficznymi oraz rozwojem medycyny i przemysłu farmaceutycznego.

Infekcje grzybicze towarzyszą często także innym schorzeniom błony śluzowej jamy ustnej, np. leukoplakii, liszajowi płaskiemu, językowi romboidalnemu, zapaleniu kątów ust (zalecane badanie mykologiczne).[2,3,6]

Spis treści

Przewlekłe antybiotykoterapie, steroidoterapie oraz leczenie immunosupresyjne, starzejące się społeczeństwa, wprowadzenie inwazyjnych, agresywnych terapii przeciwnowotworowych, a także rozwój transplantologii sprzyjają rozwojowi grzybic zarówno powierzchownych, jak i układowych. Niegdyś była to choroba niemowląt i osób wyniszczonych, obecnie staje się powszechnym problemem codziennej praktyki stomatologicznej. 1, 2, 3

Etiopatogeneza

Najczęstszym czynnikiem etiologicznym infekcji grzybiczych