Co znajdziesz w artykule?
Diagnostyka obrazowa w stomatologii kojarzy się przede wszystkim z promieniowaniem rentgenowskim, a więc zdjęciami rentgenowskimi takimi jak pantomogram i zdjęcia wewnątrzustne, zaś w ostatnich latach także z tomografią stożkową (CBCT – Cone Beam Computed Tomography). W stomatologii sensu stricto ultrasonografia nie jest często zlecana przez lekarzy dentystów, chociaż ta metoda badania ma potencjalnie szerokie zastosowanie w diagnostyce. W pracy omówiono powstawanie obrazu ultrasonograficznego oraz jego specyfikę, zalety i wady badania. Podano wskazania odnośnie do diagnostyki zmian patologicznych oraz kontroli leczenia.
Spis treści
Chirurdzy szczękowo-twarzowi mają do czynienia na co dzień z tomografią komputerową (TK) również opartą na zastosowaniu promieniowania jonizującego, podobnie jak CBCT, i z tomografią magnetycznego rezonansu jądrowego (MR); korzystają także z badań ultrasonograficznych.
Powstawanie obrazu ultrasonograficznego i jego specyfika
Ultrasonografia (USG) nie jest oparta na promieniowaniu jonizującym, natomiast bazuje na właściwościach fal dźwiękowych o częstotliwości wyższej niż próg słyszalności
Dodaj do ulubionych
