Liszaj płaski jest przewlekłą, niezakaźną chorobą błon śluzowych i skóry. Ze względu na nieznaną etiologię tego schorzenia leczenie opiera się w głównej mierze na usunięciu potencjalnych czynników patologicznych ogólnych lub miejscowych, przestrzeganiu zasad higieny jamy ustnej, stosowaniu

łagodnej diety, a czasem preparatów z witaminą A bądź glikokortykosteroidów (GKS).

Fibryna bogatopłytkowa (PRF − platelet rich fibrin) jest składnikiem krwi i dzięki zdolnościom do stymulowania regeneracji tkanek, zmniejszania stanu zapalnego oraz promowaniu gojenia stosowana jest w różnych dziedzinach medycyny, w tym również w stomatologii.

Postanowiono zbadać, czy zabieg wstrzykiwania fibryny bogatopłytkowej (i-PRF − injectable platelet rich fibrin) jest skuteczny w leczeniu liszaja płaskiego. W przeglądzie wzięto pod uwagę 3 badania, w których porównywano skuteczność i-PRF oraz GKS. Na podstawie wyników wysnuto wniosek, że i-PRF redukuje dolegliwości bólowe, zasięg zmiany chorobowej oraz zwiększa zadowolenie pacjentów dotkniętych liszajem płaskim, jednak nie zarejestrowano także statystycznie istotnej różnicy w efekcie końcowym między i-PRF a badanymi GKS. Nie zaobserwowano żadnych działań ubocznych.

Aktualnie terapia fibryną bogatopłytkową jest bardziej kosztowna niż terapia glikokortykosteroidami, co przechyla szalę na korzyść tej drugiej, niemniej w przyszłości i-PRF może być alternatywą dla stosowania GKS.