Dobowe wahania glikemii zwiększają ryzyko zgonu z powodu grypy

W Polsce na cukrzycę choruje ponad 3,5 mln osób, a osoby te są około 6 razy bardziej narażone na zgon z powodu grypy w porównaniu do osób zdrowych.

W Polsce na cukrzycę choruje ponad 3,5 mln osób, a osoby te są około 6 razy bardziej narażone na zgon z powodu grypy w porównaniu do osób zdrowych.

Mechanizmy leżące u podstaw tej podatności są słabo poznane. Ostatnio zwrócono uwagę, że u podłoża problemu może leżeć dobowa zmienność poziomów glikemii. U zdrowych osób jest ona niewielka, a poposiłkowe szczyty są niskie i krótkotrwałe. U chorujących na cukrzycę wahania te stają się większe i częstsze.

Przeprowadzono badania in vitro z wykorzystaniem bariery nabłonkowo-śródbłonkowej płuc i okazało się, że zmienność glikemii znacząco zwiększała śmiertelność komórek wywołaną przez wirus grypy. Ponadto wirus grypy przy większej zmienności glikemii łatwiej niszczył barierę nabłonkowo-śródbłonkową.

Przeprowadzono także badanie in vivo. Na modelu in vivo myszy zakażone wirusem grypy z historią wysokiej zmienności glikemii straciły znacznie więcej na masie ciała niż myszy ze stałym poziomem glukozy we krwi. Zwiększone nasilenie choroby znajdowało odzwierciedlenie we wzroście markerów stresu oksydacyjnego i łączyło się z nasilonym procesem zapalnym zarówno in vitro, jak i in vivo. Łącznie wyniki te stanowią pierwszą wskazówkę, że zmienność glikemii może zwiększać ryzyko ciężkiego przebiegu grypy u osób z cukrzycą.

Jak widać odpowiednie wyrównanie cukrzycy niesie ze sobą nie tylko korzyści wynikające z opóźniania czy zapobiegania powikłaniom takim jak neuropatia, nefropatia czy retinopatia, ale sprzyja również utrzymaniu lepszej odpowiedzi na zakażenie wirusem grypy. Należy jednak pamiętać, że pacjenci ci nadal pozostają w grupie ryzyka cięższego przebiegu grypy i trzeba promować wśród nich szczepienia, przestrzeganie zdrowego stylu życia i w miarę możliwości unikanie kontaktów z osobami zakażonymi.