Skuteczność szczepionki w populacji pacjentów z otyłością

Badania skuteczności szczepionki w kohortach ludzkich wykazały, że początkowe wskaźniki serokonwersji są wysokie w populacji otyłych, ale z czasem następuje większy spadek skuteczności szczepionki, niż ten obserwowany w populacjach nieotyłych.

Badania skuteczności szczepionki w kohortach ludzkich wykazały, że początkowe wskaźniki serokonwersji są wysokie w populacji otyłych, ale z czasem następuje większy spadek skuteczności szczepionki, niż ten obserwowany w populacjach nieotyłych.

W badaniu u dzieci w wieku szkolnym chorych na grypę otyłość była powiązana ze zwiększonym nasileniem kaszlu i omijaniem większej liczby dni szkolnych. Jednak szczepienie w równym stopniu chroniło dzieci otyłe i nieotyłe.

W innym badaniu z udziałem osób dorosłych zaszczepionych trójwalentną szczepionką przeciw grypie stwierdzono, że u nich także zwiększony BMI był związany ze zmniejszeniem ochronnej odpowiedzi immunologicznej w czasie. Chociaż osoby z wysokim BMI miały początkowo wyższy wzrost miana przeciwciał IgG i HAI, to 12 miesięcy po szczepieniu zaobserwowano u nich większy spadek miana przeciwciał niż u osób o prawidłowej masie ciała.

Oprócz słabszej odpowiedzi komórek B, otyli gospodarze wykazują obniżoną funkcję komórek T pamięci. Dodatkowo otyli ludzie wykazują zmniejszoną aktywację komórek T CD8+ 12 miesięcy po szczepieniu. Te obserwacje wskazują na obniżenie skuteczności szczepionki w tej grupie.

Należy jednak pamiętać, że otyłość wiąże się z większym ryzykiem powikłań pogrypowych, a jak do tej pory nie znamy metody skuteczniejszej w ochronie przed zachorowaniem na grypę niż szczepienie. Dlatego najlepszą strategią jaką można przyjąć to zachęcać do obniżenia masy ciała i jednocześnie szczepić przed każdym sezonem grypowym.

Źródło:

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6523028/