Pacjent ze schizofrenią z przeważającymi objawami negatywnymi – oczami lekarza psychiatry

Schizofrenia z przeważającymi objawami negatywnymi jest szczególnym wariantem choroby, którego diagnostyka i leczenie mogą się wiązać z trudnościami w gabinecie psychiatry.

Na podstawie badań przeprowadzonych wśród lekarzy psychiatrów można stwierdzić, że skala zjawiska jest znaczna – chorzy z przeważającymi objawami negatywnymi stanowią nawet połowę pacjentów ze schizofrenią zgłaszających się do lekarza. Do najczęściej obserwowanych objawów negatywnych należą: brak aktywności i wycofanie (w tym społeczne), apatia i obojętność, zubożenie wypowiedzi i ograniczona komunikacja. Pacjenci mogą wykazywać wrogość wobec otoczenia. Częste i trwałe wypadanie z ról społecznych dodatkowo pogarsza sytuację chorych i ogranicza możliwość udzielenia pomocy przez bliskie osoby. Zwykle dopiero przy dużym nasileniu objawów trafiają oni pod opiekę psychiatry. W związku z tym diagnostyka i leczenie są w wielu przypadkach opóźnione. Zazwyczaj chorzy zgłaszają się dopiero po 10-20 latach występowania objawów, które na początkowym etapie choroby są z reguły bardziej stabilne i mniej spektakularne niż objawy wytwórcze. W ocenie lekarza tacy pacjenci nie przysparzają wielu kłopotów podczas wizyt – spotkania są zwykle krótkie, a chorzy nie mają dużych oczekiwań, nie wyrażają niezadowolenia. Zazwyczaj wymagają jedynie leczenia ambulatoryjnego. Hospitalizacje są rzadsze, ale dłuższe w porównaniu z grupą chorych z dominującymi objawami pozytywnymi. Ponadto odpowiedź na leczenie jest zwykle gorsza w zestawieniu ze schizofrenią z objawami pozytywnymi. Częsta skłonność do odstawiania leków i niechęć do uczestniczenia w niefarmakologicznych formach terapii pogarszają compliance. Należy pamiętać, że ze względu na wycofanie i trudności komunikacyjne wgląd w chorego jest trudny, a jego zachowania nieprzewidywalne.

Sponsorzy serwisu