Pacjent ze schizofrenią w dobie COVID-19

Niektóre publikacje wskazują, że schizofrenia jest jednym z głównych czynników ryzyka śmierci w przebiegu zakażenia SARS-CoV-2.

Przyczyną tego zjawiska może być nałożenie się burzy cytokinowej związanej z infekcją wirusem na postulowany przez niektórych badaczy permanentny stan aktywacji immunologicznej w przebiegu schizofrenii. Innym wyjaśnieniem jest niekorzystny wpływ leków psychotropowych na mechanizmy immunologiczne pełniące funkcje ochronne przed wirusem. Wreszcie wobec ograniczonego dostępu do świadczeń medycznych, przy jednoczesnej izolacji społecznej oraz braku samodzielności chorzy mogą nie przyjmować stałych leków, co prowadzi do pogorszenia stanu psychicznego i zaostrzenia współistniejących chorób przewlekłych. Ambulatoryjna opieka psychiatrów nad pacjentami ze schizofrenią w znacznej części ogranicza się do teleporad, które w okresach zaostrzenia objawów nie są optymalną formą leczenia. Na oddziałach szpitalnych zaprzestano zajęć terapii grupowej i ograniczono możliwości aktywności fizycznej pacjentów.

Czasowo zawieszono funkcjonowanie niektórych oddziałów dziennych. Równoczesne ograniczenie relacji społecznych, w części przypadków zmniejszenie dochodów, konieczność długotrwałego współdzielenia z innymi miejsca przebywania w czasie kwarantanny są silnymi stresorami dla wielu chorych. Zmniejszenie możliwości terapeutycznych z równoczesnym zwiększeniem potrzeb pacjentów przekłada się więc na znaczące pogorszenie ogólnej sytuacji chorych na schizofrenię.

Sponsorzy serwisu