Standard opieki pozaszpitalnej nad pacjentem ze schizofrenią z objawami negatywnymi – czyli jaki?

Z uwagi na niekorzystne rokowanie i trudne leczenie pacjenci ze schizofrenią z przeważającymi objawami negatywnymi są szczególnie wymagającą grupą chorych.

Główną i nadrzędną rolę w procesie terapeutycznym odgrywają najczęściej wizyty ambulatoryjne u lekarza psychiatry, które powinny odbywać się nie rzadziej niż co 2-3 miesiące. Dla osiągnięcia najwyższej skuteczności personalizowana, dopasowana do całościowego obrazu choroby terapia farmakologiczna powinna być uzupełniona o postępowanie pozafarmakologiczne. Do skutecznych narzędzi terapii pozafarmakologicznej należą m.in. warsztaty prowadzone w ramach oddziałów dziennych, kluby pacjentów, domy pomocy, zakłady aktywizacji zawodowe i inne. Istotną funkcję w leczeniu wielu pacjentów pełnią zespoły opieki domowej, w których skład mogą wchodzić pielęgniarka środowiskowa, pracownik socjalny, psycholog, opiekun społeczny lub pracownik MOPS-u.

Z uwagi na wycofanie i niechęć pacjentów do aktywności szczególnie ważna w procesie leczniczym jest pomoc rodziny. Należy więc pamiętać o zapewnieniu wsparcia dla rodzin np. poprzez psychoedukację w czasie wizyt lub organizowanie celowanych spotkań dla rodzin. Kompleksowe leczenie z uwzględnieniem tradycyjnego leczenia farmakologicznego, terapii wspomagających oraz zaangażowania rodziny pacjenta pozwala osiągnąć najwyższą efektywność leczenia i często zadawalający compliance.

Sponsorzy serwisu