Schizofrenia z objawami negatywnymi – społeczny wymiar choroby pacjenta

Chociaż manifestacja schizofrenii w postaci objawów pozytywnych częściej i wcześniej budzi niepokój osób z bezpośredniego otoczenia pacjenta, skutki występujących objawów negatywnych mogą być równie dotkliwe społecznie zarówno dla niego samego, jak i jego bliskich.

Aż 43% pacjentów w przebiegu choroby porzuca edukację, a ponad 40% ma przerwy w edukacji związane z występującymi objawami. U większości chorych typowe dla przebiegu choroby wycofanie skutkuje rozluźnieniem relacji społecznych, w tym u ponad 40% rozwodem lub utratą partnera. Jednocześnie potrzeby opieki nad pacjentem zwykle się zwiększają – aż 96% chorych potrzebuje pomocy w zakresie prostych czynności codziennych, takich jak czynności higieniczne czy spacery. W skrajnych przypadkach (prawie 10% pacjentów) chorzy nie wykonują samodzielnie żadnych czynności domowych. Nie dziwi więc niski compliance w zakresie wizyt u psychiatry oraz farmakologicznych i pozafarmakologicznych form leczenia (ponad połowa pacjentów nigdy nie uczestniczyła w zalecanych zajęciach rehabilitacyjnych). Podobnie profilaktyka i leczenie chorób współistniejących zwykle są zaniedbane. W przypadku schizofrenii z objawami negatywnymi mamy więc do czynienia z trudną sytuacją zubożenia relacji społecznych i brakiem zainteresowania ich poprawą ze strony chorego, z równoczesną, postępującą utratą samodzielności. W efekcie często pacjent pozbawiony opieki i pomocy ze strony otoczenia zaniedbuje terapię, co nasila występowanie objawów i zmniejsza szansę na poprawę jego społecznej sytuacji.

Sponsorzy serwisu