Co znajdziesz w artykule?
- Spektrum metod terapeutycznych stosowanych w chorobie Leśniowskiego-Crohna, obejmujące steroidoterapię, immunosupresję, leczenie biologiczne oraz interwencję chirurgiczną wraz z zastosowaniem chirurgii małoinwazyjnej
- Wpływ przygotowania farmakologicznego i dietetycznego (żywienie dojelitowe i pozajelitowe) pacjenta na wynik operacji
- Leczenie przetok okołoodbytniczych to problem co drugiego pacjenta z chorobą Leśniowskiego-Crohna – farmakoterapia a interwencje chirurgiczne
Spis treści
- Definicja i epidemiologia choroby Leśniowskiego-Crohna
- Steroidoterapia, immunosupresja i leczenie biologiczne a interwencja chirurgiczna
- Wpływ żywienia na wyniki operacyjne choroby Leśniowskiego-Crohna
- Laparoskopia, laparotomia, robotyka i inne techniki małoinwazyjne w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna
- Leczenie przetok okołoodbytniczych w chorobie Leśniowskiego-Crohna
- Podsumowanie
Definicja i epidemiologia choroby Leśniowskiego-Crohna
Choroba Leśniowskiego-Crohna (CD – Crohn’s disease) jest definiowana jako nieswoiste idiopatyczne zapalenie jelit (IBD – inflammatory bowel disease), które może dotyczyć całego przewodu pokarmowego. Pierwszy opisał ją w 1904 roku polski chirurg Antoni Leśniowski. Dopiero w 1932 roku prace na temat tej choroby opublikował Amerykanin dr Burrill Bernard Crohn 1 .
Co rok około 3-20 osób na 100 000 zapada na tę chorobę. Z danych
Dodaj do ulubionych
