Co znajdziesz w artykule?
- Wczesne oczyszczenie ran oparzeniowych z martwych tkanek złotym standardem leczenia oparzeń
- Omówienie dostępnych metod usuwania martwicy z ran oparzeniowych ze szczególnym uwzględnieniem procedur małoinwazyjnych
- Nekrektomia enzymatyczna – alternatywa dla mechanicznych metod oczyszczania ran oparzeniowych
Spis treści
Każdego roku w Polsce oparzeniom ulega 300 000-400 000 osób, z czego ponad połowa to dzieci. W większości przypadków następstwem urazu są oparzenia powierzchowne (I-II stopień oparzenia), które z powodzeniem można leczyć zachowawczo z zastosowaniem opatrunków specjalistycznych. Głębsze oparzenia (IIb-III stopnia) zazwyczaj wymagają interwencji chirurgicznej polegającej na usunięciu tkanek martwych (nekrektomii) i pokryciu ubytków autogenicznymi przeszczepami skóry pośredniej lub pełnej