Spis treści

Korzyści płynące z rewaskularyzacji w przypadku bezobjawowego zwężenia tętnicy szyjnej są kwestionowane, ponieważ ryzyko udaru mózgu w przypadku choroby bezobjawowej jest stosunkowo niskie przy zastosowaniu nowoczesnej farmakoterapii.

Badanie CREST-2 składało się z dwóch równoległych badań;

dorośli z bezobjawowym zwężeniem tętnicy szyjnej ≥70% zostali losowo przydzieleni do grupy poddanej rewaskularyzacji (z implantacją stentu w jednym badaniu lub wykonaniem endarterektomii w drugim) oraz intensywnej terapii farmakologicznej albo do grupy, w której zastosowano wyłącznie intensywne leczenie farmakologiczne. Głównym celem badania była złożona ocena wystąpienia udaru mózgu lub zgonu w ciągu 44 dni oraz udaru niedokrwiennego po tej samej stronie w ciągu 4 lat.

Stentowanie tętnic szyjnych wiązało się ze zmniejszeniem ryzyka wystąpienia punktu końcowego (2,8% vs 6%), natomiast różnica w przypadku endarterektomii była mniejsza i nieistotna statystycznie. Należy podkreślić, że mała liczba zdarzeń wynikowych i szerokie przedziały ufności zmniejszają pewność uzyskanych wyników. W przypadku pacjentów z bezobjawowym zwężeniem tętnicy szyjnej wynoszącym 70-99% badacze sugerują rewaskularyzację tętnicy szyjnej za pomocą stentu.