Etiopatogeneza łojotokowego zapalenia skóry (SD – seborrheic dermatitis) pozostaje niewyjaśniona – w tym zakresie brano pod uwagę różnorodne czynniki. Celem opisywanej pracy była ocena wpływu diety, statusu metabolicznego oraz stresu oksydacyjnego na występowanie SD. To prospektywne,
jednoośrodkowe badanie typu case-control obejmowało 49 pacjentów z SD oraz 40 zdrowych osób dobranych pod względem płci i wieku.
Całkowity potencjał antyoksydacyjny diety (TAC – total antioxidant capacity) okazał się istotnie niższy u pacjentów z SD w porównaniu z grupą kontrolną. Indeks glikemiczny spożywanych pokarmów był natomiast istotnie wyższy w przypadku osób z SD. Dodatkowo wartości indeksu glikemicznego i ładunku glikemicznego u chorych z ciężkim SD były istotnie wyższe niż u pacjentów z łagodnym SD.
Chociaż w kontekście doświadczenia klinicznego uzyskane wyniki wydają się trafne, wymagają szerszej analizy. Mała liczebność próby i stosunkowo krótki czas trwania badania stanowią jego główne ograniczenia.
Podsumowując: dieta bogata w przeciwutleniacze i o niskim indeksie/ładunku glikemicznym może być korzystna w leczeniu SD. Konieczne są jednak dalsze badania w celu oceny oraz potwierdzenia tego faktu w różnych populacjach i warunkach klinicznych.
Dodaj do ulubionych
