Co znajdziesz w artykule?
- Ocena ryzyka sercowo-naczyniowego i cele leczenia chorego z cukrzycą
- Terapia farmakologiczna chorych z niewydolnością serca – podstawowe grupy leków i preferencje w zakresie terapii
- Leczenie pacjentów z cukrzycą po zdarzeniach sercowo-naczyniowych i przeszczepieniu serca
Spis treści
- Ryzyko sercowo-naczyniowe i cele leczenia chorego z cukrzycą
- Chory z cukrzycą i niewydolnością serca
- Diagnostyka chorego z cukrzycą i podejrzeniem zmian naczyniowych w tętnicach wieńcowych, domózgowych lub obwodowych
- Chory z cukrzycą i chorobą wieńcową, nasiloną miażdżycą tętnic obwodowych lub domózgowych albo obciążony wysokim lub bardzo wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym
- Chory z cukrzycą po przeszczepieniu serca
Z badań epidemiologicznych wynika, że częstość występowania cukrzycy w populacji polskiej wynosi od 6% do 9%, osiągając w grupie osób >75 r.ż. częstość bliską 20% 1 . U chorych z niewydolnością serca częstość rozpoznania cukrzycy wynosi ok. 25%, a u chorych hospitalizowanych z niewydolnością serca zbliża się nawet do 45% 2 .
Częstość występowania innych chorób układu krążenia prowadzących do uszkodzenia serca i naczyń, takich jak nadciśnienie tętnicze czy zmiany miażdżycowe, z reguły jest