Co znajdziesz w artykule?
- Aktualny stan wiedzy na temat inhibitorów PARP zarejestrowanych przez FDA do leczenia raka piersi i jajnika: mechanizm działania, skutki uboczne
- Wpływ wybranych inhibitorów PARP stosowanych w różnych sytuacjach klinicznych na wydłużenie przeżycia bez nawrotu nowotworu
- Nowe obszary badań nad inhibitorami PARP w zakresie: przewidywania odpowiedzi na leczenie tymi środkami, mechanizmów oporności na te leki, zastosowania tych środków w leczeniu podtrzymującym, ponownego podania inhibitorów PARP
Spis treści
Od czasu odkrycia inhibitorów polimerazy poli-ADP-rybozy (PARP – poly-ADP-ribose polymerase) w 2005 roku nastąpił szybki rozwój kliniczny 5 różnych leków z tej grupy (takich jak: olaparyb, rukaparyb, niraparyb, weliparyb i talazoparyb), co zaowocowało zarejestrowaniem ich przez amerykańską Food and Drug Administration (FDA) w 7 wskazaniach w leczeniu raka piersi i jajnika. W 2014 roku olaparyb stał się pierwszym inhibitorem PARP zarejestrowanym przez FDA do leczenia nawrotowego raka jajnika,