Spis treści
- Prawidłowa kontrola ciśnienia za pomocą ACE-I lub ARB w monoterapii zmniejsza ryzyko wystąpienia migotania przedsionków
- Rewaskularyzacja vs leczenie zachowawcze w stabilnej chorobie wieńcowej
- Kliniczne następstwa LBBB po TAVI w populacji badania PARTNER
- HEAT-PPCI: heparyna vs biwalirudyna
- Zwiększenie dawki nasycającej tykagreloru do 360 mg nie zmniejsza istotnie reaktywności płytek w porównaniu ze standardową nasycającą dawką prasugrelu
- Ocena skuteczności i bezpieczeństwa leczenia udaru niedokrwiennego mózgu alteplazą z uwzględnieniem wpływu wieku, rozległości udaru oraz opóźnienia w rozpoczęciu leczenia
- Leczenie trombolityczne w zatorowości płucnej – wyniki metaanalizy Marti
- Leczenie trombolityczne w zatorowości płucnej – wyniki metaanalizy Chatterjee
- Implantacja stymulatora u chorych leczonych nowymi doustnymi antykoagulantami
- Okołozabiegowe stosowanie nowych doustnych antykoagulantów – wyniki rejestru Dresden NOAC
Prawidłowa kontrola ciśnienia za pomocą ACE-I lub ARB w monoterapii zmniejsza ryzyko wystąpienia migotania przedsionków
Nadciśnienie tętnicze (NT) jest najczęstszą przyczyną migotania przedsionków. Z uwagi na wpływ inhibitorów konwertazy angiotensyny I (ACE-I) oraz antagonistów receptora dla angiotensyny II (ARB) na remodeling przedsionków, potencjalne korzyści z ich stosowania mogą przewyższać te wynikające z samej kontroli NT. Na łamach European Heart Journal opublikowano interesującą
Dodaj do ulubionych
