Spis treści
- Digoksyna może zwiększać śmiertelność u pacjentów z migotaniem przedsionków leczonych przeciwkrzepliwie
- Obecność jednego dodatkowego czynnika ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych u chorych najniższego ryzyka nieleczonych przeciwkrzepliwie istotnie zwiększa ryzyko zgonu
- Bezpieczeństwo rywaroksabanu warunkach codziennej praktyki u chorych z AF
- Przestrzeganie stosowania dabigatranu u chorych z migotaniem przedsionków w Stanach Zjednoczonych
- Przestrzeganie stosowania dabigatranu w pierwszym roku terapii u chorych z migotaniem przedsionków w Danii
- Wysokoczuła troponina pozwala wykluczyć zawał już w ciągu godziny
- Wpływa alirokumabu na zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL i liczby zdarzeń sercowo-naczyniowych – wyniki badania ODYSSEY LONG TERM
- Wpływa ewolokumabu na redukcję stężenia cholesterolu LDL i liczby zdarzeń sercowo-naczyniowych – wyniki badania OSLER
- Wareniklina stosowana podczas rzucania palenia nie zwiększa skłonności samobójczych, ale może zaburzać sen
- Czy 33°C są lepsze od 36°C w leczeniu chorych po NZK?
Digoksyna może zwiększać śmiertelność u pacjentów z migotaniem przedsionków leczonych przeciwkrzepliwie
Migotanie przedsionków (atrial fibrillation, AF) jest najczęstszą arytmią obarczoną ryzykiem wystąpienia udaru mózgu oraz zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych. Terapia migotania przedsionków jest złożona i obejmuje leczenie przeciwkrzepliwe oraz antyarytmiczne w celu kontroli rodzaju rytmu i/lub jego częstości. Wśród leków stosowanych w celu kontroli częstości rytmu digoksyna zgodnie z
Dodaj do ulubionych
