Co znajdziesz w artykule?
- Postępowanie z pacjentami z migotaniem przedsionków i przewlekłą chorobą nerek powinno obejmować modyfikację czynników ryzyka, redukcję objawów klinicznych i profilaktykę powikłań zakrzepowo-zatorowych, a stosowane metody, w tym farmakoterapia, u chorych z łagodnie lub umiarkowanie upośledzoną funkcją nerek nie odbiegają od stosowanych w populacji ogólnej
- Największy problem stanowią przypadki pacjentów ze schyłkowym stadium przewlekłej choroby nerek i chorych dializowanych, u których strategia kontroli rytmu często zawodzi, proces kontroli częstości rytmu wymaga modyfikacji farmakoterapii, a profilaktyka przeciwkrzepliwa jest nieskuteczna
Spis treści
- Podstawy patofizjologiczne
- Założenia ogólne leczenia migotania przedsionków
- Postępowanie przeciwarytmiczne: kontrola rytmu/kontrola częstości rytmu serca
- Farmakoterapia przeciwarytmiczna w zaawansowanych stadiach przewlekłej choroby nerek
- Ablacja/izolacja żył płucnych
- Profilaktyka powikłań zakrzepowo-zatorowych
- Pochodne kumaryny, czyli antagoniści witaminy K
- Nowe doustne leki przeciwkrzepliwe
- Przezskórne zamknięcie uszka lewego przedsionka
- Podsumowanie
Migotanie przedsionków jest arytmią występującą powszechnie. Po raz pierwszy arytmia ta została opisana w XIX wieku, a zaprezentowana elektrokardiograficznie na początku XX wieku. Bezsprzecznie jest jednym z wyzwań medycyny XXI wieku. Istotnie zwiększa ryzyko wystąpienia udaru mózgu, rozwoju niewydolności serca i zgonu, a skala jej rozpowszechnienia, liczba związanych z nią hospitalizacji, koszty terapii, w tym koszty leczenia jej powikłań, nakazują myśleć o niej w kategoriach pandemii.
Częst
Dodaj do ulubionych
