Co znajdziesz w artykule?
- Istota terapii resynchronizującej serca
- Którzy pacjenci odniosą korzyść z jej zastosowania?
- Omówienie aktualnych wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) w tym zakresie
Spis treści
- Istota terapii resynchronizującej serca
- Wskazania do terapii resynchronizującej
- Pacjenci z przewlekłą niewydolnością serca i rytmem zatokowym
- Pacjenci z migotaniem przedsionków
- Pacjenci z uprzednio wszczepionym układem stymulującym serce, z wysokim odsetkiem stymulacji prawokomorowej
- Pacjenci ze wskazaniami do konwencjonalnej stymulacji serca, z wysokim spodziewanym odsetkiem stymulacji prawokomorowej
- Korzyści z zastosowania terapii resynchronizującej
- Czynniki wpływające na skuteczność terapii
- Podsumowanie
Terapia resynchronizująca serca (CRT – cardiac resynchronization therapy) to metoda elektroterapii mająca na celu przywrócenie synchronicznej depolaryzacji kardiomiocytów obu komór serca, a w następstwie – poprawę jego wydolności. Metoda ta polega na stymulacji lewej komory serca przez elektrodę resynchronizującą wprowadzoną do zatoki wieńcowej, zsynchronizowanej z depolaryzacją prawej komory (albo wystymulowaną, albo fizjologiczną pacjenta).
Z samego założenia terapii resynchronizującej