Słowo wstępne

zespół kardiochirurgiczny i/lub chirurgiczno-naczyniowy zwiększa szanse na przeżycie chorego. Artykuł poświęcony temu zagadnieniu został napisany przez kardiochirurgów – dr. hab. Mariana Burysza i prof. Radosława Litwinowicza z Oddziału Kardiochirurgicznego Regionalnego Szpitala Specjalistycznego w Grudziądzu. Stanowi on bardzo przydatny przewodnik dydaktyczny prezentujący zasady postępowania w tym dramatycznym stanie. Autorzy zwracają szczególną uwagę m.in. na znaczenie wdrożenia właściwej ścieżki diagnostycznej, wskazując najważniejsze jednostki w diagnostyce różnicowej: zawał serca, udar mózgu, zatorowość płucną oraz ostre schorzenia jamy brzusznej.

Innym zdarzeniem mogącym nieść dramatyczne konsekwencje jest ostry zawał serca u osoby poniżej 40 r.ż. Wbrew pozorom nie jest to problem wyjątkowo rzadki. Po wdrożeniu pilnego postępowania (z koronarografią oraz dalszymi etapami zależnymi od jej wyniku) należy starać się znaleźć przyczynę, która doprowadziła do tego stanu. Zazwyczaj są to palenie papierosów i wybitnie dodatni wywiad rodzinny wczesnego występowania choroby wieńcowej u najbliższych członków rodziny. Artykuł dr Beaty Bobrowskiej i wsp. ze Szpitala Uniwersyteckiego oraz UJ CM w Krakowie zawiera analizę statystyczną przypadków zawału serca u młodych pacjentów w Polsce i w innych krajach, opis zróżnicowanego patomechanizmu ostrego niedokrwienia oraz zasady postępowania terapeutycznego.

Najczęstszym schorzeniem u pacjentów poradni kardiologicznej jest nadciśnienie tętnicze. Szeroko znane jest pojęcie nadciśnienia białego fartucha, które, jak wiadomo, nie wymaga leczenia. Inną postać stanowi nadciśnienie maskowane, rozpoznawane na podstawie pomiarów domowych oraz całodobowego profilu nadciśnienia. O tej postaci, związanej z ryzykiem sercowo-naczyniowym, można dowiedzieć się więcej z artykułu mgr Andżeliny Dubieli i dr hab. Marzeny Chrostowskiej z Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.

Artykuł prof. Józefy Dąbek ze Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach ukazuje problem wrodzonego ubytku przegrody międzykomorowej – począwszy od opisu fenotypów anatomicznych, poprzez czynniki genetyczne, diagnostykę i aktualne metody leczenia zabiegowego.

Zbyt wysokie spożycie soli stanowi czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego. O zasadach prewencji pierwotnej i wtórnej w schorzeniach układu krążenia w odniesieniu do kontroli spożycia soli i stężenia sodu w surowicy można przeczytać w artykule mgr Aleksandry Kajdas z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Tradycyjnie proszę pamiętać także o lekturze stałych działów naszego czasopisma.