Co znajdziesz w artykule?
Źródło wspólnej etiologii
Otyłość i astma to dwa ważne problemy zdrowotne współczesnego świata. W ostatnich dekadach udokumentowano gwałtowny wzrost zachorowań na obie jednostki chorobowe, w szczególności w krajach wysoko rozwiniętych. Uważa się, że jednym z głównych powodów epidemii otyłości i astmy jest zmiana stylu życia, w szczególności nawyki żywieniowe i mniejsza aktywność fizyczna. Ten równoczasowy wzrost zachorowań, jak również wspólny czynnik etiologiczny może sugerować ściślejsze związki między tymi chorobami niż tylko statystyczne.
Postuluje się udział leptyn oraz adipokin – hormonów i cytokin wytwarzanych przez adipocyty w modulacji przebiegu zapalenia w drogach oddechowych u osób otyłych chorujących na astmę. Charakterystyczną cechą tego zapalenia jest neutrofilia, na którą nie mają wpływu podstawowe leki stosowane w przewlekłym leczeniu astmy – glikokortykosteroidy. Dlatego pacjenci otyli, mimo przyjmowania leków przeciwastmatycznych, są zwykle bogato objawowi. Nie dziwi zatem fakt braku związku między markerem zapalenia eozynofilowego a BMI w przytaczanym obok badaniu. Eozynofilia jest charakterystyczna dla zapalenia alergicznego. Brak związku między atopią a otyłością u osób chorych na astmę obserwowany był również we wcześniejszych badaniach.
Niektórzy badacze zwracają ponadto uwagę na korelację otyłości z ciężką obturacją. Badacze włoscy również potwierdzili wpływ BMI na wskaźniki badań czynnościowych.
Spis treści
Redukcja masy ciała korzystnie wpływa na kontrolę astmy i jakość życia. Normalizacja masy ciała znalazła się wśród zaleceń ekspertów GINA jako niefarmakologiczna interwencja obok farmakologicznego leczenia astmy.
Wcześniejsze badania wykazywały związek między zapadalnością na astmę a otyłością.
Dodaj do ulubionych
