Co znajdziesz w artykule?
Nadmiar pacjentów niepotrzebujących natychmiastowej pomocy, brak pomieszczeń i szkoleń personelu to powody, dla których w wielu szpitalach triage działa bardziej w teorii niż w praktyce – przyznają lekarze szpitalnych oddziałów ratunkowych.
Ustawa z dnia 8 września 2006 roku o Państwowym Ratownictwie Medycznym
Art. 43. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej oraz stowarzyszeń będących, zgodnie z postanowieniami ich statutów, towarzystwami naukowo-lekarskimi albo towarzystwami naukowymi o zasięgu ogólnokrajowym, wpisanymi do Krajowego Rejestru Sądowego, ogłasza, w drodze obwieszczenia, standardy postępowania zespołu ratownictwa medycznego i kierującego, zgodnie z aktualną wiedzą medyczną w zakresie medycyny ratunkowej.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia uwzględnia w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 1, konieczność ustalenia kolejności udzielania pomocy poszczególnym osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego (segregacji medycznej), ich transportu i udzielania wsparcia psychicznego tym osobom.
Proces przyjęcia pacjenta do szpitala w systemie Manchester
Zdecydowana większość opracowanych systemów segregacji wewnątrzszpitalnej opiera się na systemie Manchester. Polega on na kodowaniu kolorami i dopasowaniu do nich określonych parametrów stanu klinicznego pacjenta.
Pacjent, który trafia do szpitala, zawsze jest poddawany segregacji. Osoby prowadzące triage to pielęgniarka, ratownik medyczny, a w sytuacjach wątpliwych lekarz. Na podstawie wywiadu, objawów, prostego badania i opracowanego algorytmu przydzielają jedną z kategorii pilności powiązaną z czasem oczekiwania:
• czerwona – pomoc natychmiastowa – oczekiwanie na lekarza – 0 minut,
• pomarańczowa – czas oczekiwania na lekarza – do 10 minut,
• żółta – czas oczekiwania na badanie – do 60 minut,
• zielona – czas oczekiwania na badanie – do 120 minut,
• niebieska – czas oczekiwania na badanie – do 240 minut.
Pacjent jest informowany o maksymalnym czasie oczekiwania na kontakt z lekarzem. Stosowanie systemu segregacji wiąże się z koniecznością wypełnienia kompletnej dokumentacji nawet w sytuacji niezwykle błahego przypadku.
Nieco więcej schematów segregacyjnych jest opracowanych dla zespołów ratownictwa medycznego w warunkach pozaszpitalnych. Jest tu np. System START, JUMP START dla dzieci, CAREFLIGHT Triage, w Europie Triage SIEVE czy też Triage SORT. Wszystkie one skupiają się wokół podobnych parametrów klinicznych, mają wady i zalety, co daje możliwość wyboru.
Spis treści
Do prowadzenia segregacji medycznej pacjentów (triage) zobowiązuje SOR rozporządzenie ministra zdrowia w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego z dnia 3 listopada 2011 roku. Nakazuje ono utworzenie odpowiednio wyposażonego stanowiska do oceny stanu zgłaszających się chorych. – Rozporządzenie wprowadza ogólne zalecenie dotyczące segregacji medycznej. Jako że jest ona nieodłącznie związana ze specyfiką i strukturą danego miejsca, nie jest możliwe stworzenie jednego szczegółowego schematu.
Dodaj do ulubionych
