Co znajdziesz w artykule?
W etiologii łysienia androgenowego najważniejszą rolę odgrywa podłoże genetyczne. Badania wskazują, że łysienie może być dziedziczone na różne sposoby: autosomalnie dominująco, ze zmienną ekspresją genów lub wielogenowo. Geny warunkują produkcję androgenów, konwersję testosteronu do dihydrotestosteronu przez enzym 5α-reduktazę, a także wrażliwość receptorów na jego działanie. Uważa się, że dihydrotestosteron powoduje skrócenie anagenu i miniaturyzację cebulek włosowych.
Fazy wzrostu włosa
• anagen – trwa od dwóch do sześciu lat, w tym czasie włos wyrasta z mieszka włosowego i zwiększa długość; w tej fazie znajduje się 80-85 proc. wszystkich włosów terminalnych
• katagen – okres trwający od dwóch do trzech tygodni, w tym czasie wzrost włosa ulega zahamowaniu i następuje jego obumieranie; faza ta obejmuje 1-3 proc. wszystkich włosów
• telogen – trwa od dwóch do czterech miesięcy, w tym czasie mieszek włosowy pozostaje we względnym spoczynku; w tej fazie znajduje się 10-15 proc. włosów
• egzogen – faza, kiedy następuje utrata włosa telogenowego; kolba mieszka włosa telogenowego zostaje wypchnięta przez koniec nowego włosa
Spis treści
MT: Łysienie androgenowe stanowi poważny problem psychologiczny dla dużej części dotkniętych nim osób, znacząco ograniczając jakość życia. U jakiego odsetka kobiet i mężczyzn dochodzi do łysienia?
Dr Andrzej Szmurło: W tzw. rasie kaukaskiej łysienie androgenowe mężczyzn zaczyna się najczęściej po 20. r.ż., u kobiet później, najczęściej po 60. r.ż. Zmiany dotyczą mieszków włosowych zależnych od stymulacji androgenami. Ten rodzaj łysienia ma charakter postępujący. U mężczyzn w wieku 70 lat
Dodaj do ulubionych
