Co znajdziesz w artykule?
Schemat postępowania u pacjentów z nadciśnieniem i hiperurykemią
5 kroków leczenia hiperurykemii
1. Oceń stężenie kwasu moczowego. Wartości ≥ 6 mg/dl LUB ≥ 5 mg/dl u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka traktuj jako wysokie.
Dwa z następujących: nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, dyslipidemia, niedawny udar, zawał serca.
2. Skontroluj choroby współistniejące i stosowane leczenie. Jeśli to możliwe, odstaw leki wpływające na stężenie kwasu moczowego (SUA – serum uric acid).
3. Przeprowadź edukację na temat choroby, stylu życia, aktywności fizycznej. Zadbaj o długoterminowe przestrzeganie zaleceń.
4. Rozważ rozpoczęcie podawania allopurynolu 100 mg dziennie, następnie zwiększ do 300-600 mg dziennie, aby osiągnąć cel terapeutyczny.
5. Osiągnij cel terapeutyczny. Nie przerywaj terapii. Kontynuuj i monitoruj SUA dwa razy w roku. W szczególnych okolicznościach rozważ terapię złożoną.
Jeżeli cel terapii nie został osiągnięty, rozważ strategię allopurynol + lek urykozuryczny/lezynurad; stosowanie febuksostatu nie powinno być zalecane, szczególnie u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym.
Na podstawie: Borghi C, Tykarski A, Widecka K et al.
Expert consensus for the diagnosis and treatment of patient with hyperuricemia and high cardiovascular risk. Cardiol. J. 2018,25;5;545-64
Spis treści
MT: Dotąd uważano, że zwiększone stężenie kwasu moczowego prowadzi do dny moczanowej. Obecnie zwraca się uwagę na związki hiperurykemii z chorobami serca, głównie nadciśnieniem. Jaki jest patomechanizm?
Dr Katarzyna Kostka-Jeziorny: Nie od dzisiaj wiemy o ścisłym związku hiperurykemii z chorobami sercowo-naczyniowymi. Już pod koniec XIX wieku James Haig zaproponował dietę niskopurynową w prewencji chorób sercowo-naczyniowych, a nie w dnie moczanowej. Następnie Henri Huchard w 1909 roku
Dodaj do ulubionych
