Co znajdziesz w artykule?
Pytaj i staraj się rozwiać obawy chorego i jego opiekuna
Stosuj metody oceny dostosowane do konkretnej grupy chorych
Pracuj z chorym nad racjonalną postawą wobec choroby
Omów postępowanie w trudnych sytuacjach
Wspieraj chorego i zachęcaj do stosowania technik ułatwiających opanowanie lęku
Spis treści
W SKRÓCIE
To zrozumiałe, że poczucie utraty i niepewności, jakiego doświadcza pacjent u kresu życia, wywołuje cierpienia psychiczne, choć jest to cierpienie, któremu można ulżyć. Nie wszyscy tak samo cierpią. Są chorzy, którzy biernie poddają się śmierci, inni potrafią aktywnie się do niej przygotować i odnaleźć sens życia w głębszych relacjach z partnerem. Niewielkie są jednak szanse na takie nastawienie, jeśli dodatkowych cierpień przysparza nieuśmierzony ból i objawy choroby albo rozpad
Dodaj do ulubionych
