Co znajdziesz w artykule?
Istnieje wiele leków immunosupresyjnych; wybór najskuteczniejszego z nich ułatwia znajomość mechanizmów ich działania i immunopatogenezy choroby
W celu zmniejszenia toksyczności niektórych leków immunosupresyjnych należy kontrolować ich stężenie we krwi; nie jest ono jednak proporcjonalne do uzyskanego efektu immunosupresyjnego
Terapia skojarzona lekami immunosupresyjnymi jest zazwyczaj skuteczniejsza od monoterapii; pozwala również zmniejszyć dawki leków, a tym samym ograniczyć ich działania niepożądane
Wynikiem nadmiernej immunosupresji są zakażenia, należy także pamiętać o zwiększonym ryzyku rozwoju nowotworów złośliwych
Prace nad kilkoma nowymi lekami immunosupresyjnymi są bardzo zaawansowane, być może nieoczekiwanie znajdą one nowe zastosowanie
Spis treści
Układ odpornościowy
Ostatnie kilka dziesięcioleci to okres niezwykle dynamicznego rozwoju leków immunosupresyjnych. Sprzyjał temu postęp w immunologii molekularnej i poznanie mechanizmów komunikacji międzykomórkowej. Kluczem do skutecznego leczenia immunosupresyjnego jest ustalenie, które komórki uczestniczą w procesach patologicznych. Na przykład poznanie roli aktywowanych limfocytów T CD4+ w procesie odrzucania przeszczepu zrewolucjonizowało transplantologię.
Wiele leków immunosupresyjnych
Dodaj do ulubionych
