Co znajdziesz w artykule?
W październiku 2007 r. przedstawiono nową uniwersalną definicję zawału serca, która stanowi wynik pracy ekspertów European Society of Cardiology, American College of Cardiology, American Heart Association i World Heart Federation i jest uzupełnieniem opracowania z 2000 r.
Do zawału serca dochodzi, kiedy długotrwałe niedokrwienie komórek mięśnia sercowego powoduje ich martwicę. Rozpoznanie zawału serca jest uzasadnione, gdy:
- stężenie biomarkerów sercowych (troponin) wzrasta powyżej 99 percentyla wartości uznawanych za prawidłowe dla danej metody laboratoryjnej
- występuje także przynajmniej jeden z klinicznych wykładników niedokrwienia mięśnia sercowego: objawy kliniczne, zmiany EKG typowe dla nowo powstałego niedokrwienia (tj. nowe zmiany odcinka ST-T lub nowy blok lewej odnogi pęczka Hisa), nowe załamki Q w EKG, wykładniki utraty żywotnego miokardium lub odcinkowe zaburzenia kurczliwości w badaniach obrazowych.
Zawał przebiegający w związku z przezskórną interwencją wieńcową można rozpoznać, jeżeli u pacjenta z wyjściowo prawidłowym stężeniem biomarkerów martwicy miokardium trzykrotnie przekroczy ono wartość odpowiadającą 99 percentylowi zakresu prawidłowego. W przypadku przęsłowania aortalno-wieńcowego stężenie to musi być pięciokrotnie wyższe, przy czym konieczne jest też potwierdzenie nowych załamków Q, bloku lewej odnogi pęczka Hisa, rozpoznanie nowej niedrożności pomostu albo natywnej tętnicy wieńcowej lub też nowych ubytków czynnościowych w badaniach obrazowych.
Przebyty zawał serca rozpoznaje się na podstawie niestwierdzanych wcześniej patologicznych załamków Q, wykładników martwicy w badaniu patomorfologicznym oraz pojawienia się wykładników odcinkowej martwicy miokardium w badaniach obrazowych (np. ścieńczenie i brak kurczliwości mięśnia sercowego), jeżeli inne możliwe przyczyny tych zmian nie występują.
Oprac. na podst.: Katarzyński S. Nowe kryteria rozpoznania zawału. Medical Tribune 2007, 14:1.
Spis treści
W skrócie
Aktualna definicja zawału serca powstała w związku z osiągnięciami ostatnich lat dotyczącymi zastosowania czulszych markerów martwicy, nowymi nieinwazyjnymi technikami obrazowania oraz szerokim wprowadzeniem do praktyki klinicznej zabiegów rewaskularyzacyjnych. Ideę wprowadzenia nowej definicji zawału serca poparły najważniejsze towarzystwa kardiologiczne po obu stronach Atlantyku. Praktyczne jej zastosowanie niesie ze sobą określone konsekwencje dla pacjentów, personelu
Dodaj do ulubionych
