Spis treści
- Jaka jest górna granica normy dla stężenia TSH w surowicy?
- Badania przesiewowe w kierunku subklinicznej niedoczynności tarczycy
- Potencjalne niekorzystne skutki subklinicznej niedoczynności tarczycy
- Progresja do objawowej niedoczynności tarczycy
- Objawy ogólne niedoczynności tarczycy
- Zaburzenia lipidowe i inne czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego
- Kardiologiczne parametry oceny końcowej
- Dysfunkcja mięśnia sercowego
- Niekorzystny wpływ na płód
- Zaburzenia nerwowo-mięśniowe
- Objawy psychiczne i zaburzenia percepcji
- Leczenie subklinicznej niedoczynności tarczycy
- Leczenie subklinicznej niedoczynności tarczycy lewotyroksyną
- Wnioski
W SKRÓCIE
Subkliniczną (łagodną) niedoczynność tarczycy rozpoznaje się, jeżeli stężenie w surowicy obwodowych hormonów tarczycy jest prawidłowe, natomiast stężenie hormonu tyreotropowego (TSH) – nieznacznie podwyższone. Stan taki występuje u 3-8% populacji, stwierdza się go częściej u kobiet, a chorobowość zwiększa się wraz z wiekiem. U 80% pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy stężenie TSH nie przekracza 10 mIU/l. Najistotniejszym z możliwych następstw subklinicznej
Dodaj do ulubionych
