Co znajdziesz w artykule?
- W ostrym uszkodzeniu nerek (AKI) podstawowymi badaniami są: stężenie kreatyniny, wartość szacunkowego przesączania kłębuszkowego, ocena diurezy i analiza moczu
- Rozpoznawanie AKI może być utrudnione ze względu na m.in. leki zakłócające wydzielanie kanalikowe kreatyniny, zmniejszoną produkcję kreatyniny, otyłość czy postępującą przewlekłą chorobę nerek
- Trwają badania nad nowymi biomarkerami AKI, takimi jak NGAL czy KIMI1
Spis treści
- Definicje
- Ograniczenia stosowania kryteriów opartych na stężeniu kreatyniny w AKI
- Ograniczenia kryteriów opartych na pomiarze diurezy dla AKI
- Różnicowanie ostrego uszkodzenia nerek i przewlekłej choroby nerek
- Różnicowanie etiologii uszkodzenia nerek
- Badanie ogólne moczu
- Badanie osadu moczu
- Badanie biochemiczne moczu
- Profil autoimmunologiczny
- Nowe biomarkery ostrego uszkodzenia nerek
- Podsumowanie
Zgodnie z obowiązującą nowoczesną nomenklaturą termin „ostre uszkodzenie nerek” (AKI – acute kidney injury) zastąpił dawne określenie „ostra niewydolność nerek”. Ostre uszkodzenie nerek jest to stan, w którym dochodzi do gwałtownego pogorszenia czynności tego narządu, z towarzyszącą retencją produktów przemiany azotowej i kreatyniny. Według różnych analiz AKI występuje u 3-7% chorych hospitalizowanych 1 . Wiąże się ze zwiększeniem umieralności pacjentów już przy niewielkim wzroście stężenia
Dodaj do ulubionych
