Co znajdziesz w artykule?
- Ciąża, a szczególnie rozwiązanie cięciem cesarskim oraz okres połogu wiążą się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zatorowości płucnej
- W diagnostyce bardzo ważną rolę odgrywa oznaczenie stężenia dimeru D oraz ultrasonografia kompresyjna żył kończyn dolnych
- Podstawę terapii ciężarnych z zatorowością płucną stanowią heparyny (szczególnie drobnocząsteczkowe), w stosowaniu innych leków należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ich przenikanie przez łożysko
Spis treści
Pacjentka, 28 lat, w 11 tygodniu drugiej ciąży została przyjęta do szpitala z powodu narastającej od 6 dni duszności wysiłkowej i kołatania serca. W wywiadzie zanotowano choroby współistniejące – niedoczynność tarczycy w przebiegu choroby Hashimoto (lewotyroksyna 75 µg/24 h) i niedokrwistość z niedoboru żelaza (doustna suplementacja żelaza). Ponadto w wywiadzie ginekologicznym odnotowano: pierwsza ciąża powikłana krwawieniem (11 t.c.), małowodziem, zakończona cięciem cesarskim w 37 tygodniu
Dodaj do ulubionych
