Co znajdziesz w artykule?
- Uzyskanie dodatniego wyniku posiewu krwi stanowi ważny element rozpoznania IZW, dlatego kluczowe jest odpowiednie pobranie próbek do badań: przed antybiotykoterapią trzeba pobrać co najmniej 3 zestawy posiewów krwi
- Badanie echokardiograficzne serca w diagnostyce IZW odgrywa główną rolę; osiąga największą czułość, gdy jest wykonywane 5-7 dni od wykrycia S. aureus
- W antybiotykoterapii IZW najczęściej stosuje się wankomycynę i aminoglikozydy; aby uniknąć ich toksycznego działania, dawkę leków należy dostosować do funkcji nerek
Spis treści
- 1. Jakie choroby trzeba wziąć pod uwagę w przypadku poinfekcyjnego kłębuszkowego zapalenia nerek?
- 2. Przy ujemnym wyniku echokardiografii przezklatkowej:
- 3. Przy wskazaniu do pilnego rozpoczęcia empirycznego leczenia IZW u pacjenta z podwyższonym stężeniem kreatyniny przeciwwskazane jest zastosowanie:
- 4. Możliwości leczenia poinfekcyjnego kłębuszkowego zapalenia nerek związanego z IZW polegają na:
Pacjent, 60 lat, został przyjęty do kliniki z powodu ogólnego osłabienia (od około dwóch tygodni) oraz pogorszenia funkcji nerek (stężenie kreatyniny oznaczone dwa dni przed przyjęciem do szpitala wynosiło 4,96 mg/dl w porównaniu z 0,8 mg/dl trzy miesiące wcześniej). W wywiadzie dotychczas bez chorób przewlekłych, pacjent na stałe nie przyjmował żadnych leków. W badaniu przedmiotowym z odchyleń od stanu prawidłowego stwierdzono: bladość skóry i błon śluzowych, masywny obrzęk kończyn dolnych
Dodaj do ulubionych
