Co znajdziesz w artykule?
- SIADH powstaje głównie w przebiegu chorób nowotworowych, układu oddechowego, ośrodkowego układu nerwowego, w wyniku stosowania niektórych leków i defektów genetycznych prowadzących do wzrostu wrażliwości nerek na wazopresynę
- U pacjentów z hiponatremią i normowolemią w pierwszej kolejności należy oznaczyć molalność osocza. Istotna jest też molalność moczu oraz wydalanie sodu z moczem
- Objawowa hiponatremia w SIADH ma zwykle charakter przewlekły, dlatego celem terapeutycznym jest powolne zwiększanie natremii (o ok. 0,5 mmol/l/h), a jej dobowy wzrost nie powinien przekraczać 8-12 mmol/l. Zbyt szybka korekta przewlekłej hiponatremii może skutkować centralną mielinolizą mostu
Spis treści
Zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH – syndrome of inappropriate secretion of antidiuretic hormone) jest zaburzeniem, w którym dochodzi do rozwoju euwolemicznej hiponatremii z towarzyszącą hipomolalnością osocza i hipermolalnością moczu 1 . Dzieje się tak na skutek uwalniania hormonu antydiuretycznego (ADH – antidiuretic hormone) mimo braku działania odpowiednich czynników stymulujących jego syntezę i sekrecję, takich jak hipotonia, hipowolemia czy wzrost
Dodaj do ulubionych
