Spis treści
- 1. 17-letnia pacjentka z powodu trwającej ponad 6 miesięcy przewlekłej pokrzywki spontanicznej (ICD-10: L50.1) była nieskutecznie leczona lekami przeciwhistaminowymi II generacji (LPII). Ze względu na nieskuteczność terapii po czterokrotnie zwiększonej dawce LPII po czterech tygodniach zgłosiła się do specjalisty alergologa.
- 2. Leczenie ciężkiej postaci atopowego zapalenia skóry (AZS) z zastosowaniem dupilumabu jest możliwe u pacjentów, którzy kwalifikują się do leczenia ogólnego w wieku od:
- 3. Terapia proaktywna w atopowym zapaleniu skóry polega na:
- 4. W etiopatogenezie atopowego zapalenia skóry rolę odgrywają:
- 5. Do terapii podstawowej atopowego zapalenia skóry zaliczamy wszystkie poniżej wymienione metody z wyjątkiem:
- 6. Podstawową metodą diagnostyki pokrzywki jest:
- 7. Napady wrodzonego obrzęku naczynioruchowego z niedoboru inhibitora składowej C1 układu dopełniacza (C1-INH – C1 inhibitor) najczęściej są wyzwalane przez:
- 8. Najczęstszą manifestacją izolowanego obrzęku naczynioruchowego (AE – angioedema) są ograniczone, niesymetryczne obrzęki skóry i tkanki podskórnej, którym nie towarzyszy:
1. 17-letnia pacjentka z powodu trwającej ponad 6 miesięcy przewlekłej pokrzywki spontanicznej (ICD-10: L50.1) była nieskutecznie leczona lekami przeciwhistaminowymi II generacji (LPII). Ze względu na nieskuteczność terapii po czterokrotnie zwiększonej dawce LPII po czterech tygodniach zgłosiła się do specjalisty alergologa.
Czy lekarz może zastosować u niej omalizumab? Zgodnie z programem lekowym terapia przewlekłej pokrzywki spontanicznej omalizumabem jest możliwa u pacjentów w wieku od:
a. 6